تبلیغات
"/> مالی، موفقیت و كسب و كار - مطالب ابر اندازه های ریسک سناریو محور

مالی، موفقیت و كسب و كار

رویکردهای عمده در محاسبه ریسک

ر این بخش به صورت مخنصر رویکردهای موجود برای اندازه گیری ریسک را بیان و نقاط ضعف و قوت آنها را بحث می کنیم. در کاربرد اندازه های ریسک برای هدف های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. مهمترین هدف های اندازه گیری ریسک عبارتند از: تعیین ریسک سرمایه و کفایت سرمایه‏، ابزاری برای مدیریت و ‎‎صرف بیمه.

رویکردهای موجود جهت اندازه گیری ریسک به چهار دسته تقسیم می شوند: رویکرد مقدار اسمی‏، اندازه های حساسیت عامل‏، اندازه های ریسک براساس توزیع زیان و اندازه های ریسک سناریو محور.

‎رویکرد مقدار اسمی:

این رویکرد قدیمی ترین رویکرد برای کمی سازی ریسک سبدی مرکب از دارایی های ریسک دار است. در این رویکرد ریسک سبد به صورت مجموع ارزش اسمی اوراق بهادار موجود در سبد تعریف می شود. مزیت رویکرد مقدار اسمی سادگی آن است. معایب این رویکرد عبارتند از: این رویکرد تفاوتی بین موقعیت های کوتاه مدت و بلند مدت قائل نمی شود همچنین مزایای اثر تنوع بخشی بر ریسک کلی سبد را نشان نمی دهد.‎‎‎ بعلاوه در این رویکرد ‎‎محاسبه ریسک سبدی از مشتقات مالی مشکل است.

‎‎اندازه های حساسیت عامل:

اندازه های حساسیت عامل‏، تغییر در ارزش سبد را به ازای تغییر ارزش معینی از یکی از عوامل ریسک دارایی نشان می دهد. مهمترین اندازه های حساسیت عامل به ترتیب دیرش و‎‎‎ علائم یونانی برای سبد هایی از اوراق قرضه و مشتقات مالی هستند. اگرچه این اندازه ها اطلاعات مفیدی درباره ‎‎پایداری و ارزش سبد ارائه می کند ولی توانایی نمایش کل حساسیت سبد نسبت به تغییرات عوامل ریسک مختلف را ندارد. بعلاوه با این رویکرد نمی توان یک تصویر کلی از ریسکی که سبد یک موسسه مالی با آن مواجه است را بدست آورد. لذا این اندازه ها جهت تصمیم گیری درباره کفایت سرمایه مفید نیستند.

‎‎‎‎اندازه های ریسک بر اساس توزیع زیان:

جدیدترین اندازه های ریسک یک سبد کمیت های آماری هستند که توصیف کننده توزیع زیان شرطی یا غیر شرطی یک سبد در طی یک افق زمانی از پیش معین است. به عنوان مثال می توان پراش‏، ارزش در معرض خطر و ‎ریزش مورد انتظار به عنوان اندازه های ریسک مبتنی بر توزیع زیان نام برد. این رویکرد تصویر دقیقی از ریسکی که یک سبد با آن روبه رو ست را نشان می دهد. مزایای این رویکرد عبارتند از اینکه  زیان در مدریت ریسک نقش اساسی دارد لذا طبیعی است که اندازه ریسک بر اساس توزیع زیان تعریف شود و مفهوم توزیع زیان در همه سطوح ‎‎تجمع معنی می دهد از ریسکی که یک سبد شامل یک ابزار مالی تا سبدی که موقعیت کلی یک موسسه مالی را نشان می دهد. مزیت سوم این است که اگر توزیع زیان به درستی تخمین زده شود اثرات تنوع بخشی و ‎‎خالص سازی تعهدات را بیان می کند.

دو مشکل عمده در استفاده از توزیع های زیان وجود دارد. اول اینکه تخمین توزیع های زیان بر اساس داده های گذشته است. در این حالت اگر قوانین حاکم بر بازارهای مالی تغییر کند این داده ها استفاده کمی دارند. دوم اینکه تخمین توزیع زیان به ویژه در مورد سبدهای بزرگ دشوار است.

‎‎اندازه های ریسک سناریو محور:

‎در‎ این رویکرد جهت اندازه گیری ریسک تعدادی سناریو در نظر گرفته می شوند. مانند افزایش 10 درصدی نرخ های مبادله کلیدی یا 20 درصد کاهش همزمان شاخص های عمده بازار سهام یا افزایش همزمان نرخ های بهره کلیدی در سراسر جهان. ریسک سبد اغلب به عنوان بیشینه زیان سبد تحت همه سناریوها محاسبه می شود. این رویکرد ابزار مفیدی برای مدیریت ریسک سبدهایی که در معرض مجموعه نسبتاً کوچکی از عوامل قرار می گیرند است. بعلاوه اندازه های ریسک سناریو محور اطلاعات تکمیلی مفید برای اندازه های مبتنی بر اماره های توزیع زیان ارائه می کنند. مشکل عمده این رویکرد تعیین مجموعه مناسبی از سناریوها و وزن دهی به این سناریوهاست.

comment fab icon
comment fab icon
مالی، موفقیت و كسب و كار
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
ر این بخش به صورت مخنصر رویکردهای موجود برای اندازه گیری ریسک را بیان و نقاط ضعف و قوت آنها را بحث می کنیم. در کاربرد اندازه های ریسک برای هدف های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. مهمترین هدف های اندازه گیری ریسک عبارتند از: تعیین ریسک سرمایه و کفایت سرمایه‏، ابزاری برای مدیریت و ‎‎صرف بیمه.

رویکردهای موجود جهت اندازه گیری ریسک به چهار دسته تقسیم می شوند: رویکرد مقدار اسمی‏، اندازه های حساسیت عامل‏، اندازه های ریسک براساس توزیع زیان و اندازه های ریسک سناریو محور.

‎رویکرد مقدار اسمی:

این رویکرد قدیمی ترین رویکرد برای کمی سازی ریسک سبدی مرکب از دارایی های ریسک دار است. در این رویکرد ریسک سبد به صورت مجموع ارزش اسمی اوراق بهادار موجود در سبد تعریف می شود. مزیت رویکرد مقدار اسمی سادگی آن است. معایب این رویکرد عبارتند از: این رویکرد تفاوتی بین موقعیت های کوتاه مدت و بلند مدت قائل نمی شود همچنین مزایای اثر تنوع بخشی بر ریسک کلی سبد را نشان نمی دهد.‎‎‎ بعلاوه در این رویکرد ‎‎محاسبه ریسک سبدی از مشتقات مالی مشکل است.

‎‎اندازه های حساسیت عامل:

اندازه های حساسیت عامل‏، تغییر در ارزش سبد را به ازای تغییر ارزش معینی از یکی از عوامل ریسک دارایی نشان می دهد. مهمترین اندازه های حساسیت عامل به ترتیب دیرش و‎‎‎ علائم یونانی برای سبد هایی از اوراق قرضه و مشتقات مالی هستند. اگرچه این اندازه ها اطلاعات مفیدی درباره ‎‎پایداری و ارزش سبد ارائه می کند ولی توانایی نمایش کل حساسیت سبد نسبت به تغییرات عوامل ریسک مختلف را ندارد. بعلاوه با این رویکرد نمی توان یک تصویر کلی از ریسکی که سبد یک موسسه مالی با آن مواجه است را بدست آورد. لذا این اندازه ها جهت تصمیم گیری درباره کفایت سرمایه مفید نیستند.

‎‎‎‎اندازه های ریسک بر اساس توزیع زیان:

جدیدترین اندازه های ریسک یک سبد کمیت های آماری هستند که توصیف کننده توزیع زیان شرطی یا غیر شرطی یک سبد در طی یک افق زمانی از پیش معین است. به عنوان مثال می توان پراش‏، ارزش در معرض خطر و ‎ریزش مورد انتظار به عنوان اندازه های ریسک مبتنی بر توزیع زیان نام برد. این رویکرد تصویر دقیقی از ریسکی که یک سبد با آن روبه رو ست را نشان می دهد. مزایای این رویکرد عبارتند از اینکه  زیان در مدریت ریسک نقش اساسی دارد لذا طبیعی است که اندازه ریسک بر اساس توزیع زیان تعریف شود و مفهوم توزیع زیان در همه سطوح ‎‎تجمع معنی می دهد از ریسکی که یک سبد شامل یک ابزار مالی تا سبدی که موقعیت کلی یک موسسه مالی را نشان می دهد. مزیت سوم این است که اگر توزیع زیان به درستی تخمین زده شود اثرات تنوع بخشی و ‎‎خالص سازی تعهدات را بیان می کند.

دو مشکل عمده در استفاده از توزیع های زیان وجود دارد. اول اینکه تخمین توزیع های زیان بر اساس داده های گذشته است. در این حالت اگر قوانین حاکم بر بازارهای مالی تغییر کند این داده ها استفاده کمی دارند. دوم اینکه تخمین توزیع زیان به ویژه در مورد سبدهای بزرگ دشوار است.

‎‎اندازه های ریسک سناریو محور:

‎در‎ این رویکرد جهت اندازه گیری ریسک تعدادی سناریو در نظر گرفته می شوند. مانند افزایش 10 درصدی نرخ های مبادله کلیدی یا 20 درصد کاهش همزمان شاخص های عمده بازار سهام یا افزایش همزمان نرخ های بهره کلیدی در سراسر جهان. ریسک سبد اغلب به عنوان بیشینه زیان سبد تحت همه سناریوها محاسبه می شود. این رویکرد ابزار مفیدی برای مدیریت ریسک سبدهایی که در معرض مجموعه نسبتاً کوچکی از عوامل قرار می گیرند است. بعلاوه اندازه های ریسک سناریو محور اطلاعات تکمیلی مفید برای اندازه های مبتنی بر اماره های توزیع زیان ارائه می کنند. مشکل عمده این رویکرد تعیین مجموعه مناسبی از سناریوها و وزن دهی به این سناریوهاست.





نوع مطلب : مالی، 
برچسب ها : رویکردهای اندازه گیری ریسک، رویکرد مقدار اسمی، اندازه های حساسیت عامل، اندازه های ریسک بر اساس توزیع زیان، اندازه های ریسک سناریو محور،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 10 شهریور 1395